Odpowiedzialność karna za uprowadzenie lub zatrzymanie dziecka zależy od prawa danego państwa oraz okoliczności konkretnej sprawy. Postępowanie prowadzone na podstawie Konwencji haskiej dotyczy cywilnych skutków uprowadzenia i samo w sobie nie rozstrzyga o odpowiedzialności karnej rodzica.

Polska

Artykuł 211 Kodeksu karnego przewiduje odpowiedzialność za uprowadzenie lub zatrzymanie małoletniego poniżej 15. roku życia wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru. Czyn ten jest zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

Wielka Brytania

Anglia i Walia

Część I Child Abduction Act 1984 przewiduje odpowiedzialność karną za określone przypadki uprowadzenia dziecka, w tym wywiezienia dziecka poniżej 16. roku życia z Wielkiej Brytanii bez wymaganej zgody przez osobę z nim związaną. Ustawa przewiduje odrębne tryby postępowania. W razie skazania w postępowaniu na podstawie aktu oskarżenia maksymalna kara pozbawienia wolności wynosi 7 lat; w postępowaniu uproszczonym ustawa przewiduje niższy maksymalny wymiar kary oraz możliwość grzywny.

Szkocja

Część II Child Abduction Act 1984 ustanawia odrębne przestępstwo w prawie szkockim dotyczące wywiezienia lub wysłania dziecka poniżej 16. roku życia poza Zjednoczone Królestwo przez osobę z nim związaną bez wymaganej zgody. Zgodnie z sekcją 8 ustawy skazanie w postępowaniu uproszczonym może skutkować karą pozbawienia wolności do 3 miesięcy, grzywną albo obiema karami, a skazanie na podstawie aktu oskarżenia — karą pozbawienia wolności do 2 lat, grzywną albo obiema karami.

Stany Zjednoczone

Federalny przepis 18 U.S.C. § 1204 dotyczący międzynarodowego uprowadzenia rodzicielskiego przewiduje grzywnę, karę pozbawienia wolności do 3 lat albo obie te kary.

Kanada

Sekcje 282 i 283 Criminal Code dotyczą określonych przypadków uprowadzenia dziecka poniżej 14. roku życia przez rodzica, opiekuna lub inną osobę sprawującą nad nim zgodną z prawem opiekę. W postępowaniu z oskarżenia publicznego maksymalna kara wynosi 10 lat pozbawienia wolności. Przepisy przewidują również możliwość rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym (summary conviction).

Francja

Artykuły 227-5–227-11 Code pénal dotyczą przestępstw naruszających wykonywanie władzy rodzicielskiej. W przypadkach określonych w artykule 227-9, między innymi gdy dziecko jest bezprawnie przetrzymywane poza terytorium Francji, kara może wynieść do 3 lat pozbawienia wolności i 45 000 euro grzywny.

Belgia

Prawo belgijskie przewiduje odpowiedzialność karną za określone przypadki niewydania, uprowadzenia lub zatrzymania dziecka. Zakres odpowiedzialności oraz wymiar kary zależą od podstawy prawnej i okoliczności sprawy. Z uwagi na reformy belgijskiego prawa karnego przed podjęciem działań należy sprawdzić brzmienie przepisów obowiązujące w dacie czynu.

Chorwacja

Artykuł 174 chorwackiego Kazneni zakon reguluje przestępstwo oduzimanja djeteta. Obejmuje ono między innymi bezprawne odebranie lub zatrzymanie dziecka oraz uniemożliwienie mu przebywania z osobą uprawnioną. Ustawa przewiduje surowszą odpowiedzialność w przypadkach kwalifikowanych.

Przed złożeniem zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa w sprawie transgranicznej warto uzyskać poradę prawną zarówno w państwie stałego pobytu dziecka, jak i w państwie, w którym dziecko się znajduje. Skutki postępowania karnego oraz dostępne środki ochrony należy oceniać odrębnie od przesłanek powrotu dziecka wynikających z Konwencji haskiej.